Gençlik Dostu Liseler

Vakfımızın 15 Ağustos 2013’de İstanbul Bilgi Üniversitesi Çocuk Çalışmaları (ÇOÇA) iş birliği ile hayata geçirdiği “Gençlik Dostu Liseler Projesi” Ümraniye Anadolu Lisesi, Ataşehir Anadolu Lisesi ve Ümraniye 75. Yıl Ticaret Meslek Lisesi olmak üzere 3 ayrı lisede uygulandı.  “Demokratik Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitim Hibe Programı” kapsamında Avrupa Birliği tarafından finanse edilen projemiz 12 ay sürdü. Program ortağımız ise Milli Eğitim Bakanlığı’ydı.

Projemizin amacı, liselerde insan haklarına ve toplumsal cinsiyet eşitliğine duyarlı bir kültür yerleştirmek, bunun için gençleri ve gençlerle ilgili tarafları güçlendirmek; kendine ve başkalarına değer veren, haklarını bilen ve dile getiren, farklılıklara saygı gösteren, sorunları çözmek için ayrımcılık ve şiddet içermeyen tutum alabilen gençlerin yetişmesi idi.

Bununla ilgili olarak projede öğretmen ve ebeveyn atölyelerine yer verdik; 3 lisede insan hakları ders uygulamalarının yerleştirilmesi, İnsan Hakları ve Demokrasi Kulüplerinin etkin hale getirilmesini hedefledik. Bu proje Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edildi.

İnsan Hakları ve Demokrasi derslerinde kullanılmak üzere ÇOÇA tarafından bir kılavuz hazırlandı. Kılavuzda derslerde yapılacak ve gençlerin konuyla ilgili farkındalıklarını yükseltecek etkinlikler bulunmaktaydı. Kılavuzun uygulanabilmesi için Kasım-Aralık 2013 ve Ocak 2014’te öğretmen atölyeleri gerçekleştirdik.

Demokrasi ve İnsan Hakları Kulübü etkinlikleri arasında sivil toplum kuruluşu ziyaretleri, konuyla ilgili kısa filmlerin izlenmesi ve tartışılması ve her kulübün bir proje geliştirmesi hedeflendi. Proje kapsamında öğrencilerin etkinliklerle ilgili izlenimlerine ve liselerde insan haklarına saygıya dayalı ortamların güçlendirilmesinin önemine dikkat çeken bir broşür de hazırladık.

3 lisede ebeveynlere yönelik atölyeler düzenledik. Psikologlar Banu Bülbül ve Damla Gürkan’ın yürüttüğü atölyelerde “Etkili anne baba nasıl olabilirim?”, “Disiplin ve özgürlük arasında denge kurabilir miyim?”, “Çocuğumu nasıl daha iyi tanıyabilirim?”, “Teknolojinin esiri olmadan onu kontrollü kullanmasını nasıl sağlayabilirim?”, “Evde stresle, öfke ve çatışmayla, krizle, toplumdaki şiddetle nasıl başa çıkabilirim?” sorularına yanıt arandı.

Bu proje Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edilmiştir.